Τα παιδιά της νύχτας Νο 2: Το αίμα είναι ζωή

"Ακούστε τα παιδιά της νύχτας" λέει ο κόμης Δράκουλας, όταν οι λύκοι ουρλιάζουν στο σκοτάδι. "Τι γλυκιά μουσική που βγάζουν".
Τα "παιδιά της νύχτας" είναι συνώνυμο των βρικολάκων. Οι απέθαντοι που ρουφάνε το αίμα των ζωντανών μες στην άγρια νύχτα. Είναι επίσης το όνομα μιας σειράς τρομαχτικών και χιουμοριστικών παιδικών βιβλίων τοποθετημένων στη βικτωριανή εποχή.

Τα δυο αδέλφια, ο Έντβαρντ και η Άγκνες ζουν με τη μητέρα τους και τη μεγαλύτερη αδερφή τους σε μια μεγάλη έπαυλη. Ο Έντβαρντ είναι ο μεγαλύτερος, αλλά η Άγκνες -παρότι είναι τυφλή- είναι πολύ πιο έξυπνη και τολμηρή. Η πόλη τους έχει στοιχειωθεί από φριχτά πλάσματα. Οι λύκοι κυκλοφορούν ελεύθεροι στους δρόμους και κάθε βράδυ ανακαλύπτονται νέα θύματα των βρικολάκων. Οι πολίτες είναι κατατρομοκρατημένοι και απαιτούν από τις αρχές να κάνουν κάτι για την κατάσταση, αλλά στο σπίτι τους ο Έντβαρντ και η Άγκνες απαγορεύεται ακόμα και να μιλούν για το θέμα.