Οι σημαίες των κρατών

Η ιστορία της σημαίας ανάγεται στην Αίγυπτο. Οι Αιγύπτιοι είχαν ιερά εμβλήματα, τοποθετημένα στο πάνω μέρος των κονταριών, που τα έπαιρναν μαζί τους στη μάχη. Οι αρχαίοι Έλληνες συχνά χρησιμοποιούσαν στο στρατό τους σημαίες. Οι Ρωμαίοι είχαν επίσης παρόμοια εμβλήματα, αν και οι σημαίες του ρωμαϊκού ιππικού θυμίζουν πάρα πολύ τις σύγχρονες. Κατά το μεσαίωνα η χρήση της σημαίας με τη μορφή του κομματιού υφάσματος γενικεύτηκε. Οι Βυζαντινοί είχαν λάβαρα, με πρώτο το ιστορικό λάβαρο του Μ. Κωνσταντίνου. Πριν από τη Γαλλική Επανάσταση οι σημαίες ήταν κατά κανόνα θρησκευτικά σύμβολα ή προσωπικά σύμβολα του βασιλιά. Μετά τη Γαλλική Επανάσταση και την καθιέρωση στη Γαλλία της τρίχρωμης σημαίας, οι σημαίες άρχισαν όλο και περισσότερο να συμβολίζουν το έθνος στο σύνολό του.

Στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821 χρησιμοποιήθηκαν σημαίες με διάφορα σύμβολα, που είχαν σχέση με το Βυζάντιο, τη θρησκεία κ.ά. Η ελληνική σημαία στη σύγχρονη μορφή της καθορίστηκε από τη Συνέλευση της Επιδαύρου (1822). Η σύγχρονη ελληνική σημαία αποτελείται από εννέα οριζόντιες ταινίες, εναλλασσόμενα 5 γαλάζιες και 4 λευκές (οι γαλάζιες συμβολίζουν τις 5 συλλαβές της λέξης "ελευθερία" και οι λευκές συμβολίζουν τις 4 συλλαβές των λέξεων "ή θάνατος"), και στην επάνω αριστερή γωνία έχει ένα γαλάζιο τετράγωνο με άσπρο ισοσκελή σταυρό.